Grupa wsparcia dla mam dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym we Wrocławiu
Macierzyństwo nie kończy się na trosce o dziecko. To także ciągłe pamiętanie, reagowanie, organizowanie i łączenie wielu ról. Możesz kochać swoje dziecko, a jednocześnie czuć zmęczenie, złość, samotność albo tęsknotę za sobą sprzed macierzyństwa. Te doświadczenia nie wykluczają się.

Grupa wsparcia dla mam dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym w Poradni INTIMA we Wrocławiu powstaje po to, aby można było mówić o tym bez oceniania i bez kolejnego sprawdzianu z bycia „dobrą mamą”. Łączy wymianę doświadczeń, krótką psychoedukację, ćwiczenia i refleksję nad tym, co może być pomocne w codziennym życiu.
Najważniejsze informacje o grupie
- Dla kogo:
dla mam dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
- Cel:
- wymiana doświadczeń,
- lepsze rozumienie własnych emocji i potrzeb
- oraz szukanie realnych sposobów radzenia sobie.
- Program:
- elastyczny,
- dopasowywany do aktualnych potrzeb uczestniczek,
- z przewidywalną ramą i zasadami mającymi sprzyjać poczuciu bezpieczeństwa.
- Diagnoza:
nie jest wymagana, ale brak diagnozy nie oznacza automatycznego przyjęcia do grupy.
- Miejsce:
- Wrocław;
- dokładne miejsce spotkań dla bieżącej edycji potwierdza recepcja.
- Zgłoszenie zainteresowania lub zapis:
- przez recepcję Poradni INTIMA i krótką ankietę wstępną;
- recepcja potwierdza aktualny status.
Dla kogo jest grupa wsparcia dla mam?
Okres przedszkolny i pierwsze lata szkoły przynoszą inne wyzwania niż ciąża, połóg czy opieka nad niemowlęciem. Dziecko staje się bardziej samodzielne, ale codzienność nie musi być przez to prostsza. Dochodzą emocje związane z adaptacją, relacjami rówieśniczymi, szkołą, zajęciami, granicami, chorobami, obowiązkami i próbą pogodzenia życia rodzinnego z pracą.
Grupa może być dobrym miejscem dla Ciebie, jeśli:
- czujesz się przeciążona codziennymi obowiązkami i odpowiedzialnością za rodzinę;
- masz wrażenie, że stale musisz o wszystkim pamiętać i wszystkiego pilnować;
- trudno Ci znaleźć czas, uwagę i przestrzeń tylko dla siebie;
- doświadczasz poczucia winy, presji lub lęku, że nie jesteś „wystarczająco dobrą mamą”;
- chcesz lepiej rozumieć swoją złość, bezsilność, smutek albo napięcie;
- niektóre zachowania dziecka uruchamiają w Tobie szczególnie silne reakcje;
- chcesz nauczyć się rozpoznawać potrzeby, prosić o pomoc i stawiać granice;
- po pojawieniu się dzieci zmieniła się Twoja relacja z partnerem, ciałem lub seksualnością;
- wracasz do pracy, myślisz o rozwoju albo próbujesz odzyskać część życia poza rolą mamy;
- potrzebujesz kontaktu z kobietami, które są na podobnym etapie życia.
Jeśli szczególnie obciąża Cię niewidzialna odpowiedzialność za planowanie życia rodziny, pomocne może być także wyjaśnienie, czym jest mental load w związku. Na grupie nie zatrzymujemy się jednak na samym nazywaniu problemu — szukamy też granic, zasobów i małych zmian możliwych w realnym życiu.
Założenia grupy
To forma spotkań łącząca trzy elementy:
- wzajemne wsparcie kobiet w podobnej sytuacji,
- krótkie wprowadzenia psychologiczne
- oraz pracę grupową.
Możesz usłyszeć inne perspektywy, uporządkować własne doświadczenie i sprawdzić, jakie rozwiązania są zgodne z Twoimi potrzebami oraz możliwościami.
Nie jest to szkoła idealnego rodzicielstwa. Grupa nie służy ocenianiu sposobu wychowywania, diagnozowaniu dzieci ani rozdawaniu gotowych recept. Nie zakładamy też, że każda mama ma robić więcej i lepiej. Czasem ważniejszym pytaniem jest: „czego potrzebuję, żeby nie być ze wszystkim sama?”.
Nie jest to również psychoterapia grupowa. Spotkania mogą mieć znaczenie wspierające i rozwojowe, ale nie zastępują indywidualnej diagnozy, psychoterapii, leczenia psychiatrycznego ani interwencji kryzysowej. Jeśli nie wiesz, jaka forma pomocy będzie teraz odpowiednia, przeczytaj, kiedy warto porozmawiać z psychologiem, albo skontaktuj się z recepcją INTIMA.
W czym może pomóc udział w grupie?
Grupa nie obiecuje jednej konkretnej zmiany każdej uczestniczce. Jej zadaniem jest stworzenie warunków, w których możesz przyjrzeć się sobie bez presji, porównań i nieproszonych rad. W trakcie spotkań możesz:
- lepiej nazywać własne emocje i potrzeby;
- zobaczyć, że ambiwalentne emocje mogą pojawiać się w doświadczeniu macierzyństwa, a emocja nie jest tym samym co zachowanie;
- doświadczyć emocjonalnego i informacyjnego wsparcia w kontakcie z innymi mamami;
- uczyć się wcześniej zauważać własne sygnały przeciążenia;
- ćwiczyć komunikowanie potrzeb, proszenie o pomoc i stawianie granic;
- przyglądać się automatycznym reakcjom na zachowania dziecka;
- zauważać własne zasoby i wybierać rozwiązania dopasowane do swojej rodziny;
- wzmacniać kontakt z obszarami życia, relacjami i zainteresowaniami poza rolą mamy.
Ważnym tematem może być także odpoczynek bez poczucia winy. Jeśli chcesz wcześniej uporządkować ten obszar, zobacz artykuł INTIMA o tym, czym jest self-care i jak dopasować dbanie o siebie do realnych możliwości.
Jak wyglądają spotkania?
Każde spotkanie ma podobną, przewidywalną strukturę. Ramy pomagają zadbać o bezpieczeństwo, a jednocześnie pozostawiają miejsce na temat, z którym uczestniczki przychodzą danego dnia.
- Runda otwierająca — około 5–10 minut. Jak się dzisiaj mam? Z czym przychodzę? Co było ważne lub trudne od ostatniego spotkania?
- Krótkie wprowadzenie — około 15 minut. Prowadząca porządkuje temat i wprowadza użyteczną wiedzę psychologiczną bez nadmiaru teorii.
- Praca grupowa — około 30–40 minut. Rozmowa, ćwiczenie, analiza sytuacji albo wymiana doświadczeń.
- Refleksja — około 10 minut. Co było dla mnie ważne? Co zabieram ze spotkania?
- Zamknięcie — około 5 minut. Podsumowanie i ewentualna obserwacja lub małe ćwiczenie do kolejnego spotkania.
Struktura jest orientacyjna. Gdy ważny temat wymaga więcej czasu, prowadząca może ją zmodyfikować. Jej rolą jest pilnowanie, aby spotkanie nie stało się wyłącznie „wyrzucaniem z siebie” napięcia. Emocje mają tu miejsce, a rozmowa prowadzi dalej:
- do refleksji,
- poszerzenia perspektywy,
- psychoedukacji,
- zauważenia zasobów
- i sprawdzenia możliwych sposobów reagowania.
Program grupy: cztery obszary ważne w macierzyństwie
Program nie jest sztywnym harmonogramem. Poniższe punkty są katalogiem możliwych tematów, a nie obietnicą omówienia wszystkich w każdej edycji. Kolejność i czas poświęcony poszczególnym zagadnieniom zależą od potrzeb konkretnej grupy. Jeden temat może wracać lub zostać rozwinięty podczas kilku spotkań.
1. Kim jestem jako mama — i kim jestem poza tą rolą?
- moja historia macierzyństwa i zderzenie wyobrażeń z codziennością;
- to, co jest teraz najtrudniejsze, oraz to, czego potrzebuję od grupy;
- zmiany tożsamości po pojawieniu się dziecka;
- autonomia, zainteresowania, relacje, przyjemność i życie zawodowe;
- fizyczne i psychiczne przeciążenie, ciągła gotowość oraz niewidzialna praca;
- odpoczynek, regeneracja i poczucie winy pojawiające się wtedy, gdy wybieram siebie.
2. Moja głowa i moje emocje
- presja bycia „dobrą mamą”, perfekcjonizm i porównywanie się;
- wewnętrzne „powinnam” i „muszę”;
- złość, lęk, bezsilność, smutek i wstyd związany z trudnymi emocjami;
- różnica między emocją a zachowaniem;
- sytuacje, w których tracę cierpliwość, oraz możliwość zatrzymania się przed reakcją;
- wpływ własnego dzieciństwa i rodzinnych przekonań na rodzicielstwo;
- oczekiwania wobec dziecka i jego rzeczywiste możliwości.
3. Moje potrzeby i relacje
- rozpoznawanie potrzeb i traktowanie ich poważnie;
- proszenie o pomoc oraz przyjmowanie wsparcia bez przekonania, że „powinnam poradzić sobie sama”;
- stawianie granic partnerowi, dziadkom i dalszej rodzinie;
- reagowanie na niechciane rady i ingerowanie w sposób wychowywania dziecka;
- podział obowiązków, komunikacja i poczucie bycia zespołem w związku;
- różnice w podejściu do wychowania, konflikt, samotność i potrzeba docenienia;
- zmiany w relacji z ciałem, kobiecością, bliskością i seksualnością po pojawieniu się dziecka.
Każda uczestniczka decyduje, ile chce powiedzieć o sprawach intymnych. Tematy relacji, bliskości i seksualności nie są obowiązkowym zwierzeniem. Jeśli trudność dotyczy głównie relacji partnerskiej, poza grupą można rozważyć terapię dla par we Wrocławiu. Gdy występuje przemoc albo obawa o bezpieczeństwo, pierwszym krokiem powinna być pomoc kryzysowa lub specjalistyczna, nie terapia par. Pomocny może być także materiał o tym, jak po pojawieniu się dziecka zmieniają się bliskość i seksualność.
4. Jak chcę żyć jako mama i jako ja?
- czego dowiedziałam się o sobie;
- co chcę zachować, a co zmienić;
- jakie zasoby, osoby i miejsca mogą mnie wspierać;
- które potrzeby chcę traktować poważniej;
- jaki mały, możliwy krok chcę zrobić po zakończeniu cyklu.
Zasady grupy, które pomagają zadbać o bezpieczeństwo
Na początku cyklu uczestniczki wspólnie z prowadzącą omawiają kontrakt grupowy. Nie jest to formalność. Jasne zasady pozwalają rozmawiać o osobistych sprawach z większym poczuciem wpływu.
- Poufność:
- uczestniczki zobowiązują się nie wynosić poza grupę historii ani danych innych osób oraz nie nagrywać spotkań, nie fotografować ich i nie wykonywać zrzutów ekranu.
- Prowadząca omawia także granice poufności i sytuacje, w których może mieć obowiązek zareagować ze względu na bezpieczeństwo.
- Kontrakt między uczestniczkami nie jest tym samym co tajemnica zawodowa, a ze względu na grupowy charakter spotkań nie można zagwarantować poufności w sposób absolutny.
- Prawo do głosu i do milczenia:
możesz powiedzieć tyle, na ile jesteś gotowa.
- Mówienie o sobie:
dzielimy się własnym doświadczeniem zamiast diagnozować i oceniać inne uczestniczki.
- Brak nieproszonych rad:
zanim coś doradzimy, sprawdzamy, czy druga osoba tego chce.
- Szacunek dla różnic:
rodziny, relacje i sposoby przeżywania macierzyństwa mogą wyglądać inaczej.
- Nieprzerywanie i przestrzeń dla każdej osoby:
prowadząca dba o równowagę w rozmowie.
- Poszanowanie granic:
można odmówić odpowiedzi lub udziału w ćwiczeniu.
- Prywatność dzieci i bliskich:
opowiadamy tylko tyle szczegółów, ile jest potrzebne do pracy nad własnym doświadczeniem.
Jak wygląda zapis do grupy?
- Skontaktuj się z recepcją INTIMA. Napisz, że interesuje Cię grupa dla mam dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
- Wypełnij krótką ankietę wstępną. Pytamy o przedział wieku dziecka lub dzieci, aktualne wyzwania, oczekiwania wobec grupy oraz tematy ważne i takie, których na ten moment nie chcesz poruszać. Formularz powinien zawierać informację o przetwarzaniu danych i prowadzić do aktualnej polityki prywatności.
- W razie potrzeby porozmawiaj z prowadzącą. Krótka rozmowa pomaga sprawdzić, czy format grupy odpowiada Twojej sytuacji i czy potrzebujesz dodatkowej lub innej formy pomocy.
- Otrzymaj informacje organizacyjne. Przed potwierdzeniem udziału poznasz aktualny harmonogram, miejsce, koszt, zasady płatności, nieobecności, rezygnacji i poufności.
Ankieta nie jest testem kompetencji rodzicielskich ani diagnozą. Ma pomóc prowadzącej przygotować pierwsze spotkania i zobaczyć, które obszary są wspólne dla uczestniczek. Nie musisz opisywać w formularzu szczegółów, których wolisz nie przekazywać drogą elektroniczną.
Najczęstsze pytania
Czy muszę mieć diagnozę, żeby dołączyć?
Nie. Grupa jest przeznaczona także dla mam, które nie mają diagnozy klinicznej, ale czują przeciążenie, samotność, presję albo potrzebują lepiej rozumieć własne emocje, potrzeby i relacje.
Czy to psychoterapia grupowa?
Nie. To grupa wsparciowo-psychoedukacyjna. Łączy rozmowę, wymianę doświadczeń, krótką wiedzę psychologiczną i ćwiczenia, ale nie jest procesem psychoterapii grupowej i nie zastępuje leczenia.
Czy będę musiała opowiadać o prywatnych sprawach?
Nie musisz odpowiadać na każde pytanie ani brać udziału w każdym ćwiczeniu. Masz prawo do milczenia i decydowania o tym, ile chcesz powiedzieć. Zasady obecności i postępowania w razie nieobecności otrzymasz przed potwierdzeniem udziału.
Czy program każdego spotkania jest ustalony z góry?
Nie w sposób sztywny. Grupa ma ramowy program, ale prowadząca dopasowuje kolejność i głębokość tematów do aktualnych potrzeb uczestniczek. Jeśli kilka osób przynosi podobną trudność, może ona stać się głównym tematem spotkania lub kilku kolejnych spotkań.
Czy mogę dołączyć po rozpoczęciu cyklu?
Zależy to od modelu bieżącej edycji. Informację o tym, czy grupa jest otwarta, zamknięta i czy można dołączyć po rozpoczęciu cyklu, otrzymasz przed potwierdzeniem udziału.
Czy grupa jest dla mam dzieci z diagnozą lub neuroróżnorodnych?
Tematem grupy jest doświadczenie mamy, a nie diagnoza dziecka. Jeśli potrzebujesz specjalistycznej grupy dotyczącej konkretnej diagnozy, zapytaj przed zapisem, czy ogólny format będzie odpowiadał Twoim potrzebom.
Gdzie znajdę termin, cenę i miejsce spotkań?
Aktualne informacje o najbliższej edycji przekazuje recepcja Poradni INTIMA. Przed potwierdzeniem udziału otrzymasz pełny harmonogram, koszt i zasady organizacyjne.
Zapytaj o grupę dla mam we Wrocławiu
Nie musisz czekać, aż przeciążenie stanie się kryzysem. Jeśli chcesz sprawdzić, czy grupa będzie dla Ciebie odpowiednia, skontaktuj się z recepcją Poradni INTIMA. W wiadomości możesz wpisać: „grupa dla mam”. Otrzymasz informację, czy trwa nabór, działa lista zainteresowanych i jakie są dalsze kroki.
Ważne: treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji psychologicznej, psychoterapii, diagnozy ani leczenia.
