Diagnoza ADHD i ADD dorosłych we Wrocławiu
Rzetelna diagnostyka ADHD u dorosłych, oparta na pogłębionym wywiadzie klinicznym, narzędziu DIVA-5, kwestionariuszach oraz analizie codziennego funkcjonowania.
W skrócie: ADHD nie jest lenistwem, brakiem motywacji ani „słabą organizacją”. To zaburzenie neurorozwojowe, które może wpływać na koncentrację, planowanie, impulsywność, regulację emocji, pracę, relacje i codzienne obowiązki. Dobra diagnoza pomaga oddzielić ADHD od innych trudności, takich jak przewlekły stres, lęk, depresja czy cPTSD.
W Poradni Psychologiczno-Seksuologicznej INTIMA we Wrocławiu prowadzimy diagnozę ADHD u osób dorosłych. Proces diagnostyczny jest uporządkowany, ale nie sprowadza się do jednego testu. Najważniejsze jest zrozumienie historii objawów, ich wpływu na życie oraz tego, czy były obecne już w dzieciństwie.
Diagnozę ADHD u dorosłych prowadzi mgr Ita Pietrucha, psycholog, seksuolog i psychotraumatolog. Konsultacje odbywają się w języku polskim. Jeśli po diagnozie potrzebna jest konsultacja psychiatryczna, specjalista może omówić dalsze kroki i wskazać zasadność rozważenia leczenia farmakologicznego.
Czym jest ADHD i ADD u dorosłych?
ADHD, czyli attention-deficit/hyperactivity disorder, to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji. Jest zaburzeniem neurorozwojowym, co oznacza, że jego źródła wiążą się ze sposobem funkcjonowania układu nerwowego, a pierwsze objawy pojawiają się zwykle już w dzieciństwie.
U dorosłych ADHD nie zawsze wygląda tak, jak stereotypowo się je przedstawia. Nadruchliwość może być mniej widoczna, a częściej pojawiają się trudności z koncentracją, chaosem w obowiązkach, odkładaniem zadań, impulsywnym reagowaniem, regulacją emocji, poczuciem wewnętrznego napięcia i przewlekłym zmęczeniem wynikającym z ciągłego „trzymania wszystkiego w ryzach”.
Trudność w utrzymaniu koncentracji
Odkładanie zadań, gubienie wątku, zapominanie, problemy z dokończeniem obowiązków, trudność w planowaniu i poczucie chaosu mimo dużego wysiłku.
Szybkie reakcje i trudność z hamowaniem
Przerywanie, podejmowanie decyzji pod wpływem emocji, trudność w czekaniu, impulsywne zakupy, wiadomości lub reakcje, których później można żałować.
Niepokój zewnętrzny lub wewnętrzny
W dorosłości może objawiać się nie tyle bieganiem czy wierceniem, ile napięciem, gonitwą myśli, potrzebą ciągłego działania albo trudnością w odpoczynku.
Kiedy warto rozważyć diagnozę ADHD u dorosłych?
Diagnoza ADHD może być pomocna, jeśli od dawna widzisz u siebie trudności, które powtarzają się w różnych sytuacjach, mimo prób „ogarnięcia się”, lepszej organizacji lub większej dyscypliny. Szczególnie ważne jest to, czy podobne cechy były obecne już wcześniej, na przykład w szkole, domu rodzinnym lub pierwszych relacjach.
- Masz trudność z koncentracją, dokańczaniem zadań, planowaniem lub pilnowaniem terminów.
- Często czujesz przeciążenie, choć z zewnątrz „wszystko wygląda normalnie”.
- Masz poczucie, że musisz wkładać znacznie więcej wysiłku niż inni, żeby utrzymać podobny poziom funkcjonowania.
- Impulsywność, chaos lub emocjonalność wpływają na pracę, relacje, finanse albo codzienne obowiązki.
- Podejrzewasz u siebie ADD, czyli ADHD z przewagą objawów nieuwagi.
- Masz za sobą diagnozy lęku, depresji, zaburzeń adaptacyjnych lub cPTSD, ale nadal czujesz, że nie wyjaśniają one całości trudności.
- Chcesz lepiej zrozumieć swoje funkcjonowanie i zaplanować dalsze wsparcie, terapię, psychoedukację lub konsultację psychiatryczną.
Pakiet diagnostyczny ADHD dla dorosłych: 4 spotkania, cena 1300 zł
Pakiet diagnostyczny ADHD w INTIMA obejmuje serię 4 spotkań. To proces, którego celem jest rzetelne rozpoznanie objawów, ich historii oraz wpływu na codzienne funkcjonowanie. Diagnoza nie polega na szybkim wypełnieniu jednego formularza. Łączy wywiad kliniczny, wywiad diagnostyczny DIVA-5, testy i kwestionariusze oraz analizę funkcjonowania osoby dorosłej w różnych obszarach życia.
Rozmowa o powodach zgłoszenia, aktualnych objawach, codziennym funkcjonowaniu, wcześniejszych diagnozach, leczeniu, sytuacji zawodowej, relacjach i trudnościach obecnych od dzieciństwa.
Ustrukturyzowany wywiad DIVA-5 dotyczący objawów nieuwagi, nadruchliwości i impulsywności w życiu dorosłym.Pracujemy na konkretnych przykładach z pracy, domu, relacji i codziennych obowiązków.
Analiza objawów z okresu dzieciństwa oraz wypełnienie lub omówienie testów samoopisowych. W razie możliwości pomocne bywają informacje od bliskich albo dokumenty szkolne, ale nie są one warunkiem rozpoczęcia diagnozy.
Podsumowanie procesu, omówienie wniosków diagnostycznych, diagnozy różnicowej i zaleceń. Jeśli jest taka potrzeba, specjalista może zasugerować konsultację psychiatryczną w sprawie leczenia farmakologicznego.
Wywiad diagnostyczny ADHD
DIVA-5 porządkuje objawy ADHD według kryteriów diagnostycznych i pomaga sprawdzić ich obecność zarówno w dzieciństwie, jak i w dorosłości.
Kwestionariusze samoopisowe
Testy uzupełniają wywiad i pomagają ocenić koncentrację, organizację, impulsywność, planowanie, regulację emocji oraz wpływ objawów na codzienne życie.
ADHD, ADD, stres, lęk, cPTSD
W procesie sprawdzamy, czy trudności najlepiej wyjaśnia ADHD, inny obszar psychiczny, przeciążenie lub współwystępowanie kilku trudności jednocześnie.
Jak wygląda diagnoza ADHD u dorosłych?
Profesjonalna diagnoza ADHD u dorosłych wymaga sprawdzenia nie tylko aktualnych objawów, ale też ich początku, stałości i wpływu na funkcjonowanie. Ważne jest ustalenie, czy trudności pojawiały się przed 12. rokiem życia oraz czy występują w więcej niż jednym obszarze, na przykład w pracy, domu, nauce, relacjach lub organizacji codzienności.
Historia rozwoju i funkcjonowania
Specjalista zbiera informacje o objawach, edukacji, pracy, relacjach, obowiązkach, regulacji emocji, trudnościach z organizacją i wcześniejszych sposobach radzenia sobie.
Objawy w dzieciństwie i dorosłości
DIVA-5 pomaga sprawdzić konkretne przykłady nieuwagi, nadruchliwości i impulsywności oraz to, czy objawy były obecne przed 12. rokiem życia.
Kwestionariusze i samoopis
Kwestionariusze porządkują obraz trudności i są uzupełnieniem diagnozy. Nie zastępują rozmowy klinicznej, ale pomagają zobaczyć nasilenie objawów.
Diagnoza różnicowa
Sprawdzamy, czy podobne objawy mogą wynikać z lęku, depresji, cPTSD, przewlekłego stresu, zaburzeń snu, przeciążenia lub innych czynników.
Omówienie i zalecenia
Na ostatnim spotkaniu otrzymujesz jasne omówienie wyników, wniosków diagnostycznych i dalszych możliwych kroków wsparcia.
Terapia, psychoedukacja, psychiatra
W zależności od wyniku diagnozy specjalista może omówić psychoedukację, psychoterapię, strategie codziennego funkcjonowania lub konsultację psychiatryczną.
ADHD, ADD czy cPTSD? Dlaczego diagnoza różnicowa jest tak ważna
ADHD u dorosłych może przypominać inne trudności psychiczne. Problemy z koncentracją, napięcie, impulsywność, dezorganizacja i trudności w regulacji emocji mogą pojawiać się także przy przewlekłym stresie, zaburzeniach lękowych, depresji, wypaleniu, zaburzeniach snu oraz cPTSD, czyli kompleksowym zaburzeniu po traumie.
Różnica polega między innymi na historii objawów i ich mechanizmie. ADHD ma charakter neurorozwojowy i zwykle jest widoczne od dzieciństwa, choć u części osób, zwłaszcza kobiet, może przez lata pozostawać maskowane. cPTSD wiąże się natomiast z długotrwałym stresem i doświadczeniami traumatycznymi, które wpływają na poczucie bezpieczeństwa, emocje, ciało i relacje.
ADHD a cPTSD: różnice i objawy
Jeśli zastanawiasz się, czy trudności z koncentracją, napięciem, impulsywnością albo regulacją emocji wynikają z ADHD, cPTSD czy ich współwystępowania, obejrzyj krótkie omówienie Ity Pietruchy. Film pomaga lepiej zrozumieć, dlaczego w diagnozie ADHD u dorosłych tak ważne jest różnicowanie objawów.
Na telefonie ładuje się wersja pionowa filmu, a na komputerze wersja pozioma, żeby materiał był wygodny do obejrzenia na każdym ekranie.
Dlaczego warto podjąć diagnozę ADHD?
Dobrze przeprowadzona diagnoza ADHD pomaga uporządkować wiele wcześniejszych doświadczeń. Dla wielu osób jest to pierwszy moment, w którym trudności przestają być interpretowane jako lenistwo, chaos, brak ambicji albo „taki charakter”. Zamiast tego można zobaczyć konkretny mechanizm i zacząć dobierać realne strategie wsparcia.
- Diagnoza może dać ulgę i lepsze zrozumienie własnego funkcjonowania.
- Pomaga odróżnić ADHD od innych trudności albo zauważyć ich współwystępowanie.
- Ułatwia dobór psychoterapii, psychoedukacji, strategii organizacyjnych i wsparcia w pracy lub nauce.
- Może być punktem wyjścia do konsultacji psychiatrycznej, jeśli rozważane są leki na ADHD.
- Pomaga lepiej rozumieć wpływ ADHD na relacje, intymność, komunikację i regulację emocji.
Interaktywna tabela porównań: ADHD, ADD i podobne trudności
Objawy ADHD mogą przypominać stres, lęk, depresję albo cPTSD. Żeby sekcja była czytelna, na start widzisz tylko jeden obszar porównania. Kliknij wybrany temat, a potem rozwiń szczegóły, które chcesz sprawdzić.
Porównanie pokazuje różnice między ADHD / ADD a trudnościami, które mogą wyglądać podobnie, ale mieć inne źródło i wymagać innego wsparcia.
Początek trudności
To jeden z najważniejszych elementów diagnozy, bo ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym, a nie reakcją wyłącznie na aktualne przeciążenie.
Objawy są obecne od dzieciństwa
Trudności zwykle pojawiały się już wcześniej, choć mogły być maskowane przez inteligencję, wysiłek, perfekcjonizm albo wsparcie otoczenia.
Co może na to wskazywać?
- częste zapominanie i gubienie rzecz y od młodszych lat,
- problemy z organizacją nauki, pokoju, zeszytów lub czasu,
- komentarze typu „zdolny, ale chaotyczny” albo „mogłaby, gdyby się przyłożyła”.
Objawy mogą mieć wyraźny moment początku
Problemy z koncentracją i organizacją mogą nasilić się po stresie, stracie, traumie, wypaleniu, bezsenności albo długim okresie napięcia.
Co sprawdzamy?
Czy wcześniej funkcjonowanie było stabilne, a trudności pojawiły się dopiero po konkretnym wydarzeniu lub okresie przeciążenia.
Łączymy dorosłość i dzieciństwo
W wywiadzie DIVA-5 omawiamy objawy z dorosłości oraz dzieciństwa. Ważne są konkretne przykłady, nie sama etykieta.
Jakie pytania mogą się pojawić?
Pytamy o szkołę, dom, relacje, obowiązki, naukę, zapominanie, impulsywność, sposób odpoczywania i to, jak objawy zmieniały się z wiekiem.
ADHD zwykle nie zaczyna się nagle w dorosłości, choć dopiero dorosłe obowiązki mogą je mocno ujawnić.
Osoby dobrze funkcjonujące w dzieciństwie mogły maskować trudności, dlatego nie wystarczy zapytać, czy „były problemy w szkole”.
Koncentracja i organizacja
Problemy z uwagą są częste w ADHD, ale mogą też wynikać z napięcia, lęku, obniżonego nastroju, braku snu albo cPTSD.
Trudność jest stałym wzorcem
Osoba często wie, co ma zrobić, ale ma problem z rozpoczęciem, utrzymaniem uwagi, przełączaniem się i domykaniem zadań.
Typowe przykłady
- odkładanie prostych spraw mimo świadomości konsekwencji,
- chaos w terminach i dokumentach,
- dużo zaczętych, ale niedokończonych zadań.
Uwaga może być zajęta napięciem
Przy lęku dominuje zamartwianie, przy depresji spowolnienie i brak energii, a przy cPTSD czujność na zagrożenie.
Na co zwracamy uwagę?
Czy koncentracja pogarsza się głównie w okresach napięcia, konfliktu, obniżonego nastroju, bezsenności albo po przypomnieniu trudnych doświadczeń.
Porównujemy obraz objawów
Łączymy rozmowę kliniczną, DIVA-5 i kwestionariusze. Sprawdzamy, czy problem występuje w kilku obszarach życia i od jak dawna.
Co pomaga w diagnozie?
Konkretne sytuacje z pracy, domu, nauki, relacji i codziennych obowiązków. Pomocne bywają też przykłady z dzieciństwa.
W ADHD problem z uwagą często jest przewlekły i sytuacyjnie zmienny. Osoba może skupić się na czymś ciekawym, ale mieć ogromną trudność z nudnym zadaniem.
„Potrafię się skupić, gdy mnie coś wciągnie” nie wyklucza ADHD. To może być ważna część obrazu objawów.
Nadruchliwość i wewnętrzny niepokój
U dorosłych nadruchliwość często jest mniej widoczna z zewnątrz. Może przyjmować formę napięcia, gonitwy myśli i trudności w odpoczynku.
Niepokój jest częścią sposobu działania
Osoba może stale potrzebować bodźców, zmiany aktywności, ruchu albo poczucia, że coś się dzieje.
Jak może wyglądać u dorosłych?
- trudność w siedzeniu bez zajęcia,
- ciągłe sprawdzanie telefonu lub przełączanie zadań,
- odpoczynek, który bardziej męczy niż regeneruje.
Niepokój może być reakcją organizmu
Przy lęku i cPTSD pobudzenie może być związane z poczuciem zagrożenia, napięciem ciała, hiperczujnością lub trudnymi wspomnieniami.
Co może odróżniać?
Sprawdzamy, czy pobudzenie pojawia się głównie przy konkretnych bodźcach i sytuacjach, czy jest obecne jako szerszy, długotrwały wzorzec.
Patrzymy na ciało, tempo i historię
Omawiamy, jak wyglądał ruch, napięcie i potrzeba działania w dzieciństwie, adolescencji i dorosłości.
Co jest ważne?
Nie tylko to, czy ktoś „wierci się na krześle”, ale też czy ma trudność w zatrzymaniu się, regeneracji i regulacji pobudzenia.
Nadruchliwość u dorosłych może być głównie wewnętrzna i przez lata niewidoczna dla otoczenia.
Brak widocznego „biegania” albo wiercenia się nie wyklucza ADHD u dorosłych.
Impulsywność i regulacja emocji
Impulsywność może dotyczyć słów, decyzji, zakupów, reakcji w konflikcie, jedzenia, seksualności albo trudności w czekaniu.
Reakcja często wyprzedza refleksję
Osoba może mówić, pisać lub działać szybciej, niż zdąży ocenić konsekwencje, a potem odczuwać wstyd albo frustrację.
Przykłady z życia
- przerywanie rozmówcy mimo starań,
- emocjonalne wiadomości wysłane za szybko,
- szybkie decyzje finansowe lub relacyjne.
Reakcje mogą być obronne
Przy cPTSD impulsywność może wynikać z poczucia zagrożenia, przy lęku z przeciążenia, a przy depresji z narastającej frustracji.
Co sprawdzamy?
Czy reakcje są powiązane z konkretnymi wyzwalaczami emocjonalnymi, czy pojawiają się szerzej i od dawna w różnych sytuacjach.
Liczy się kontekst i konsekwencje
Analizujemy częstość, powtarzalność, obszary życia i to, czy impulsywność była obecna także wcześniej.
Dlaczego to ważne?
Podobny objaw może wymagać innej pomocy. Inaczej pracuje się z impulsywnością neurorozwojową, inaczej z reakcją pourazową albo silnym lękiem.
W ADHD impulsywność często jest częścią szerszego wzorca samoregulacji, a nie tylko reakcją na jeden typ sytuacji.
Osoba dorosła może mocno kontrolować impulsywność, ale płacić za to dużym napięciem i zmęczeniem.
Relacje, bliskość i intymność
ADHD może wpływać na komunikację, poczucie odrzucenia, pamiętanie ustaleń, napięcie w konflikcie i życie intymne.
Trudności wynikają z regulacji uwagi i emocji
Partner może odbierać zapominanie, odpływanie uwagą lub przerywanie jako brak zaangażowania, choć mechanizm może być inny.
Co bywa częste?
- zapominanie ustaleń mimo dobrych intencji,
- szybkie eskalacje emocji w rozmowie,
- nierówne libido, potrzeba bodźców albo trudność w byciu obecnym.
Relacje mogą aktywować wcześniejsze zranienia
Przy cPTSD, lęku lub depresji bliskość może wiązać się z napięciem, wycofaniem, obawą przed odrzuceniem albo utratą poczucia bezpieczeństwa.
Co sprawdzamy?
Czy trudności relacyjne wynikają głównie z nieuwagi i impulsywności, czy z reakcji na bliskość, zaufanie, konflikt albo poczucie zagrożenia.
Uwzględniamy relacje i seksualność
Jako poradnia psychologiczno-seksuologiczna zwracamy uwagę także na wpływ ADHD na bliskość, komunikację, intymność i napięcie w parze.
Dlaczego to pomaga?
Bo ADHD rzadko dotyczy tylko pracy i obowiązków. Często wpływa też na poczucie bycia rozumianym, atrakcyjność, spontaniczność i konflikt.
W ADHD część trudności relacyjnych może wynikać z wykonawczego chaosu, a nie z braku uczuć czy złych intencji.
Konflikty w parze mogą przykrywać objawy ADHD albo przeciwnie, ADHD może nasilać istniejące problemy relacyjne.
Dalsze wsparcie po diagnozie
Wynik diagnozy jest punktem wyjścia. Najważniejsze jest dobranie pomocy do mechanizmu trudności, a nie tylko do samej nazwy objawu.
Psychoedukacja, strategie i ewentualna farmakoterapia
Pomocne mogą być strategie organizacyjne, terapia, praca z emocjami, konsultacja psychiatryczna i ewentualnie leki na ADHD.
Co może być zalecane?
- psychoedukacja ADHD,
- praca z planowaniem i regulacją emocji,
- konsultacja psychiatryczna, jeśli rozważane są leki.
Wsparcie zależy od źródła objawów
Przy cPTSD ważniejsza może być terapia traumy, przy depresji praca z nastrojem, a przy lęku regulacja napięcia i zamartwiania.
Dlaczego nie warto zgadywać?
Podobne objawy mogą wymagać różnych metod pracy. Nietrafne wyjaśnienie bywa frustrujące i opóźnia właściwą pomoc.
Omawiamy konkretne kolejne kroki
Na ostatnim spotkaniu omawiamy wyniki, wnioski i zalecenia, w tym możliwą psychoedukację, terapię lub konsultację psychiatryczną.
Co otrzymujesz po procesie?
Jasne omówienie wyniku, zrozumienie mechanizmu trudności i rekomendacje dalszego wsparcia dopasowane do Twojej sytuacji.
Diagnoza ma pomóc dobrać właściwy kierunek wsparcia, a nie tylko „nazwać problem”.
Leczenie samego stresu lub samej depresji może nie wystarczyć, jeśli pod spodem jest nierozpoznane ADHD.
Co dokładnie bada DIVA-5?
DIVA-5 jest ustrukturyzowanym wywiadem diagnostycznym. Pomaga przejść przez objawy nieuwagi oraz nadruchliwości i impulsywności, osobno dla dorosłości oraz dzieciństwa. Ważne są konkretne przykłady z życia, a nie tylko ogólne poczucie, że „mam ADHD”.
Czym różni się ADHD z przewagą nieuwagi od potocznego ADD?
ADD to nadal popularne określenie, ale w aktualnym języku diagnostycznym mówi się raczej o ADHD z przewagą objawów nieuwagi. Taki obraz może obejmować zapominanie, odpływanie myślami, trudność w kończeniu zadań, dezorganizację i przeciążenie bez widocznej nadruchliwości.
Dlaczego diagnoza ADHD trwa kilka spotkań?
Bo dobra diagnoza wymaga sprawdzenia historii objawów, aktualnego funkcjonowania, wpływu trudności na życie i możliwych innych wyjaśnień. Cztery spotkania dają przestrzeń na wywiad, DIVA-5, testy, analizę i spokojne omówienie wyników.
Kto prowadzi diagnozę ADHD w INTIMA?
mgr Ita Pietrucha
Diagnozę ADHD u dorosłych w Poradni INTIMA prowadzi mgr Ita Pietrucha. W pracy diagnostycznej łączy pogłębiony wywiad kliniczny, narzędzia diagnostyczne oraz uważność na możliwe współwystępowanie trudności, w tym doświadczeń traumatycznych, napięcia emocjonalnego i problemów w relacjach.
Jeśli wyniki diagnozy wskazują na potrzebę dalszej konsultacji, specjalista może omówić kolejne kroki, w tym psychoterapię, psychoedukację lub konsultację psychiatryczną dotyczącą leczenia farmakologicznego.
mgr Kornelia Powąska
W Poradni INTIMA mgr Kornelia Powąska wspiera osoby dorosłe oraz pary, u których trudności emocjonalne, seksualne lub relacyjne wpływają na codzienne funkcjonowanie. W pracy zwraca uwagę na to, jak napięcie, impulsywność, trudności w komunikacji, bliskości i regulacji emocji mogą przekładać się na relacje partnerskie oraz sferę intymną.
Konsultacja może być pomocna szczególnie wtedy, gdy diagnozie ADHD lub podejrzeniu ADHD towarzyszą trudności w związku, kryzys relacyjny, problemy z seksualnością, poczucie niezrozumienia albo potrzeba uporządkowania tego, jak objawy wpływają na życie osobiste i partnerskie.
Chcesz sprawdzić, czy Twoje trudności mogą wynikać z ADHD?
Umów pakiet diagnostyczny ADHD dla dorosłych w Poradni INTIMA we Wrocławiu. Koszt pełnego pakietu wynosi 1300 zł. Proces obejmuje serię 4 spotkań, wywiad kliniczny, DIVA-5, testy, analizę wyników i omówienie zaleceń.
Seksualność w ADHD: jak ADHD wpływa na intymność?
Diagnoza ADHD to często początek lepszego rozumienia siebie. Objawy ADHD mogą wpływać nie tylko na pracę, naukę i organizację dnia, ale też na bliskość, seksualność, komunikację, impulsywność, poczucie odrzucenia, napięcie i regulację emocji w relacji.
Seksualność w ADHD – jak ADHD wpływa na intymność?
Webinar rozwija temat, który często pojawia się dopiero po diagnozie: jak ADHD wpływa na relacje partnerskie, seksualność, poczucie bliskości, komunikację potrzeb i codzienne napięcia w związku.
- dla osób z ADHD lub podejrzeniem ADHD, które chcą lepiej rozumieć swoje reakcje w bliskości,
- dla par, które widzą wpływ impulsywności, rozproszenia lub napięcia na intymność,
- dla osób, które chcą połączyć diagnozę ADHD z dalszą psychoedukacją i pracą nad relacją.
Dlaczego dodajemy ten temat do diagnozy ADHD?
U wielu dorosłych ADHD wpływa na życie intymne pośrednio: przez trudności z regulacją emocji, wstyd, przeciążenie, zmienny poziom pobudzenia, impulsywność, unikanie rozmów albo poczucie bycia „za dużo” lub „nie dość”.
Sama diagnoza pomaga nazwać mechanizm, ale psychoedukacja pokazuje, jak przekłada się on na codzienne życie, bliskość i relacje. Dlatego po diagnozie warto poszerzać wiedzę także o obszar seksualności i intymności.
Najczęstsze pytania o diagnozę ADHD i ADD u dorosłych
Czy diagnoza ADHD u dorosłych jest możliwa, jeśli nie miałem diagnozy w dzieciństwie?
Tak. ADHD można diagnozować także u osób dorosłych. Ważne jest jednak sprawdzenie, czy objawy były obecne już w dzieciństwie, nawet jeśli wtedy nikt nie nazwał ich ADHD. W diagnozie pomaga wywiad kliniczny, DIVA-5 oraz analiza historii szkolnej, rodzinnej i codziennego funkcjonowania.
Czy ADD to osobna diagnoza?
ADD jest określeniem potocznym. Najczęściej oznacza ADHD z przewagą objawów nieuwagi, czyli trudnościami z koncentracją, organizacją, pamięcią roboczą i dokańczaniem zadań, bez wyraźnej nadruchliwości. W aktualnych klasyfikacjach mówi się o prezentacji ADHD z przewagą nieuwagi.
Czy test ADHD online wystarczy do diagnozy?
Nie. Test online może być wskazówką, ale nie jest diagnozą. Podobne wyniki mogą pojawiać się przy stresie, depresji, lęku, cPTSD, zaburzeniach snu lub przeciążeniu. Dlatego diagnoza ADHD wymaga wywiadu klinicznego, narzędzi diagnostycznych i diagnozy różnicowej.
Ile kosztuje diagnoza ADHD w INTIMA?
Pakiet diagnostyczny ADHD dla dorosłych kosztuje 1300 zł. Obejmuje serię 4 spotkań diagnostycznych, wywiad DIVA-5, testy i kwestionariusze, analizę danych, omówienie wyników oraz zalecenia dalszego wsparcia.
Ile spotkań obejmuje pakiet diagnostyczny ADHD?
Pakiet obejmuje 4 spotkania. Pierwsze służy zebraniu historii trudności i aktualnego funkcjonowania. Drugie i trzecie obejmuje wywiad DIVA-5, testy i analizę objawów w dorosłości oraz dzieciństwie. Czwarte spotkanie jest przeznaczone na omówienie wyników, wniosków i zaleceń.
Czym jest DIVA-5 w diagnozie ADHD?
DIVA-5 to ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny do oceny objawów ADHD. Pomaga sprawdzić objawy nieuwagi, nadruchliwości i impulsywności w dzieciństwie oraz dorosłości, a także ich wpływ na różne obszary życia.
Czy psycholog może przepisać leki na ADHD?
Nie. Psycholog prowadzi diagnozę psychologiczną, omawia wyniki i może wskazać potrzebę dalszej konsultacji. Decyzję o leczeniu farmakologicznym i przepisaniu leków podejmuje lekarz psychiatra po własnej ocenie medycznej.
Czy ADHD i cPTSD mogą wyglądać podobnie?
Tak. Oba obszary mogą wiązać się z trudnościami w koncentracji, napięciem, impulsywnością i regulacją emocji. Różnią się jednak mechanizmem i historią objawów. ADHD ma charakter neurorozwojowy, a cPTSD wiąże się z długotrwałym stresem i doświadczeniami traumatycznymi. Możliwe jest także ich współwystępowanie.
Czy diagnoza ADHD jest pomocna, jeśli nie chcę leków?
Tak. Diagnoza może być pomocna niezależnie od decyzji o farmakoterapii. Pozwala lepiej zrozumieć własne funkcjonowanie, dobrać strategie organizacyjne, psychoedukację, terapię i sposoby pracy z emocjami, relacjami oraz codziennym przeciążeniem.
Diagnoza ADHD może być początkiem większej ulgi i lepszego rozumienia siebie
Jeśli od lat słyszysz, że „po prostu musisz się bardziej postarać”, a mimo wysiłku nadal zmagasz się z koncentracją, chaosem, impulsywnością lub przeciążeniem, warto sprawdzić, czy za tymi trudnościami nie stoi ADHD.
Na czym opieramy informacje o ADHD?
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji diagnostycznej. W opisie uwzględniono kryteria DSM-5 dotyczące ADHD, zalecenia kliniczne NICE NG87, opis narzędzia DIVA-5 oraz aktualne publikacje dotyczące częstości występowania ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych.